I Mo Thréadaí

Nuair a tháinig mé anseo den chéad uair, b’iontach liom gach rud – na daoine, an tírdhreach, an bia féin. Gaeilge a labhair siad in áit na Laidine a raibh mé cleachtaithe léi – agus bhí na héadaí difriúil ón toga ba ghnách liom a chaitheamh.

Chaithinn na laethanta ag cosaint mo chuid ainmhithe ar ionsaithe ó ainmhithe allta agus mic tíre. Corruair d’imeodh caorach ar seachrán agus bheadh agam le dul a cuardach. Ba chrua an saol é bheith ag obair amuigh.

Tá roinnt daoine den bharúil go raibh mé i mo sclábhaí gar do Shliabh Mis i gContae Aontroma – is é barúil daoine eile gur i gContae Mhaigh Eo a bhí mé. Ní déarfaidh mé a dhath eile ach gur i bhfad ó bhaile a bhí mé.

Tháinig dhá rud maith as an tréimhse a chaith mé i mo sclábhaí. D’éirigh mé i m’fhíorChríostaí agus in amannta, déarfainn céad paidir sa lá! Agus d’fhoghlaim mé Gaeilge. Ní raibh a fhios agam ag an am – ach bheadh sé sin úsáideach dom ina dhiaidh sin.