حکومت طالبان یک زندانی امریکایی را آزاد کرد
حکومت طالبان دنیس کویل، یک شهروند امریکایی، را که در افغانستان زندانی بود، آزاد کرده است.
رهایی او پس از آن است که زلمی خلیلزاد سفیر سابق امریکا در افغانستان و عراق، سیف محمد الکتبی، سفیر امارات متحده عربی در کابل، و یکی از اعضای خانوادهٔ کویل با امیرخان متقی وزیر خارجه حکومت طالبان دیدار کردند.
آقای خلیلزاد در مراسمی در میدان هوایی کابل با حضور سفیر امارات متحده عربی در کابل و برخی مقامات حکومت طالبان، از آزادی این شهروند امریکایی ابزار خوشحالی کرد.
رهایی او در حالی است که زلمی خلیلزاد سفیر سابق امریکا در افغانستان و عراق، سیف محمد الکتبی، سفیر امارات متحده عربی در کابل، و یکی از اعضای خانوادهٔ کویل با امیرخان متقی وزیر خارجه حکومت طالبان در کابل دیدار کردند.
وزارت خارجه حکومت طالبان در خبرنامه ای گفته است که این فرد «به دلیل نقض قوانین نافذهٔ افغانستان بازداشت شده بود.»
در این خبرنامه آمده است که آقای کویل به مناسبت عید فطر و بنا به «درخواست شفقت و عفو از مقام محترم رهبری امارت اسلامی افغانستان و درخواست آزادی او، رها شد.»
براساس گزارشها مادر دنیس کویل نامهٔ شخصی به رهبر طالبان نوشته و از خواسته بود که فرزندش را رها کند که مولوی هب الله آخندزاده از آن متأثر شده و به مناسب عید فطر دستور آزادی آقای کویل را داده است.
وزارت خارجه گفته که امارات متحدهٔ عربی روند آزادی این شهروند امریکایی را تسهیل کرده و آقای کویل روز سهشنبه (۲۴ مارچ) در کابل با خانوادهاش دیدار کرده است.
سفیر امارات متحده عربی در افغانستان، به خبرنگاران گفت که آزادی او نتیجه مذاکرات محرمانه میان واشنگتن و طالبان با میانجیگری کشورش بوده است.
زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا در امور افغانستان، برای تحویل گرفتن دنیس والتر کویل به کابل آمده بود تا او را با خود به امریکا بازگردانند.
ستره محکمه یا دیوان عالی حکومت طالبان، مدتی را که آقای کویل تاکنون در حبس گذرانده، کافی دانسته است.
بنیاد فولیِ حامی آزادی امریکاییهایی گروگان گرفته شده در خارج، کویل ۶۴ ساله در جنوری ۲۰۲۵ توسط مقامهای افغان بازداشت شده بود.
براساس اطلاعات وبسایت freedenniscoyle.com که خانوادهاش برای رهایی او ساخته است، وقتی او بازداشت شد، «بهطور قانونی برای کمک به افغانهای بهعنوان یک پژوهشگر دانشگاهی کار میکرد.»
خانوادهاش در مورد وضعیت او در زندان گفتهاند که او در «شرایط تقریباً انفرادی نگهداری میشد، به گونهای که حتی برای استفاده از خدمات طبی باید اجازه میگرفت و از خدمات درمانی کافی نیز برخوردار نبود.»
آنها گفتهاند که آقای کویل بار اول در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به افغانستان سفر کرد تا «تکثر غنی زبانی افغانستان را بررسی کند و به افغانها کمک کند تا منابع زبانی خود را توسعه دهند. در طول سالهای خدمتش، دنیس در کابل خانهای داشت و روابط عمیق و معناداری با مردم افغانستان برقرار کرده بود.»
در سال ۲۰۲۵، پنج شهروند امریکایی از زندان در افغانستان آزاد شدند. مقامهای طالبان این اقدام را «نشانهٔ حسن نیت» توصیف کردند.
پیشتر حکومت امریکا پرونده آقای کویل را در چارچوب قانون بازیابی گروگانها و پاسخگویی در برابر گروگانگیری به عنوان «بازداشت ناعادلانه» ثبت کرده بود؛ اقدامی که تلاشها برای آزادی او را افزایش داد.
این در حالی است که امریکا حکومت طالبان را بهرسمیت نمیشناسد و حضور دیپلماتیک رسمی در افغانستان ندارد؛ موضوعی که روند مذاکرات را پیچیده کرده و معمولاً با میانجیگری کشورهایی مانند قطر انجام میشود.
حکومت امریکا ضمن استقبال از این اقدام، بار دیگر خواستار آزادی سایر شهروندان بازداشتشدهٔ خود، از جمله محمود شاه حبیبی شده است.
محمود حبیبی، شهروند امریکایی افغانتبار، از ماه اگست ۲۰۲۲ ناپدید شده و اطلاعات تأییدشدهای از سرنوشت او در دست نیست.
پیش از این، تلاشهایی برای تبادل زندانیان میان دو طرف نیز صورت گرفته بود اما به نتیجه نرسید و حکومت طالبان همچنان نگهداری حبیبی را رد میکند.
محجوبه نوروزی، خبرنگار اعزامی بیبیسی به کابل، میگوید آزادی آقای کویل بخشی از تلاشهای دیپلماتیک گسترده برای بازگرداندن شهروندان امریکایی و کاهش تنشهای بینالمللی با طالبان تلقی میشود؛ تلاشی که توجه رسانهها و نهادهای بینالمللی را نیز به خود جلب کرده است.
