«چطور قرار است امرار معاش کنیم؟»؛ روایت‌هایی از زندگی زیر بمباران در ایران

بی‌بی‌سی فارسی تلاش می‌کند با تکیه بر روایت‌های شهروندان ایران، تصویری از زندگی مردم در شرایط جنگی ارائه کند. این روایت‌ها لزوما بازتاب‌دهنده تجربه تمام جامعه حدودا ۹۰ میلیونی ایران نیست، اما تجربه گروهی از افراد را نشان می‌دهد که هم‌زمان با ترس، نااطمینانی و فشار روانی ناشی از حملات، سعی دارند زندگی روزمره و کارشان را ادامه دهند.

مخاطبان بی‌بی‌سی فارسی می‌گویند که حملات به کشورشان چه تاثیری بر کار و وضعیت مالی آن‌ها گذاشته است.

در پیامی که از راه تلگرام ارسال شده، یک زن گفت: «زندگی ما به‌خاطر جنگ عقب افتاده است. نمی‌توانیم از خانه بیرون برویم، چون خطرناک است.»

او افزود: «نمی‌توانیم کار کنیم. پس چطور باید امرار معاش کنیم؟»

او گفت همه افرادی که می‌شناسد با همین مشکلات روبه‌رو هستند و وضعیت «واقعا بد» است.

این مخاطب همچنین گفت که شبکه بانکی به‌شدت آسیب دیده و چک‌هایش مدام برگشت می‌خورند.

او اضافه کرد: «نمی‌توانیم خیلی بیشتر از این به این شکل ادامه دهیم.»

مردی که صاحب یک شرکت حمل‌ونقل در ایران است، گفت که نگرانی‌های مالی باعث شده تمایل کمتری به ترک کشور و رفتن به خارج داشته باشد.

او گفت: «من در ایران جا افتاده‌ام و شناخته‌شده هستم، بنابراین می‌توانم درآمد داشته باشم. ترک ایران یعنی تبدیل شدن به یک آدم بی‌هویت.»

او معتقد بود افرادی که به خارج از ایران مهاجرت کرده‌اند، اغلب گرفتار دشواری می‌شوند و فرصت‌های کاری زیادی پیش رویشان نیست: «پس نه، قصد ندارم ایران را ترک کنم.»

یک زن در شبکه‌های اجتماعی نوشت که کارکنان شرکتش از کار کردن برای جلوگیری از فکر کردن به جنگ استفاده می‌کنند.

او گفت: «معمولا در این روزهای نزدیک به نوروز، همه در جلسه روزانه شرکت فقط درباره تعطیلاتشان صحبت می‌کنند، اما حالا هیچ چیز دیگری جز کار نداریم تا حواسمان را از جنگ پرت کنیم.»

او معتقد بود امسال سخت‌ترین سال زندگی‌اش بوده است.

بعضی دیگر هم درباره برگزاری چهارشنبه‌سوری مطلب منتشر کرده‌اند.

یک زن گفت مقداری آش رشته به همسایه‌اش داده و در عوض مقداری شیرینی خانگی تازه از او گرفته است.

فرد دیگری گفت که از بیرون همزمان صدای شعارهای «الله‌اکبر» و «مرگ بر دیکتاتور» را می‌شنیده است.

او گفت صدای ترقه‌ها از خیابان با صدای بمب‌های در حال اصابت و سامانه‌های پدافند هوایی در هم آمیخته بود؛ وضعیتی که آن را «غیرواقعی» توصیف کرد.