وزیرکشور استرالیا: پنج فوتبالیست تیم ایران ویزا بشردوستانه گرفتند و تاکید کردند که سیاسی نیستند

دونالد ترامپ از دولت استرالیا خواست به بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان ایران پناهندگی بدهد و هم‌زمان بی‌بی‌سی مطلع شده است که پنج بازیکن این تیم به یک خانه امن در استرالیا منتقل شده‌اند. همزمان وزیر کشور استرالیا در حالی که عکس از خود در کنار پنج دختر فوتبالیست تیم ملی ایران منتشر کرده گفته دولت این کشور از تصمیم دختران تیم ملی ایران برای ماندن در خاک استرالیا استقبال می‌کند.

آقای بروک، وزیر کشور استرالیا اعلام کرد که پنج عضو تیم فوتبال زنان ایران ویزای بشردوستانه در استرالیا دریافت کردند و دوشنبه شب در دیدار با آنها به آنها گفته است که می‌توانند در استرالیا بمانند.

آقای بروک صبح سه‌شنبه ۱۹ اسفند ماه در یک کنفرانس خبری گفت که این پنج فوتبالیست ایرانی موافقت کردند که نامشان اعلام شود: «عاطفه رمضانی‌زاده، زهرا سربالی، مونا حمودی، فاطمه پسندیده و زهرا قنبری».

وزیر مهاجرت استرالیا با انتشار عکس‌های دیدارش با این ورزشکاران گفت: «روز دوشنبه مشخص شد که این پنج نفر می‌خواهند در استرالیا بمانند و این گروه همان روز هتل محل اقامت خود را ترک کردند و توسط پلیس به مکانی امن منتقل شدند.»

آقای بروک می‌گوید در همان مکان با آنها دیدار کرده و سپس درخواست‌هایشان برای دریافت ویزای بشردوستانه را امضا کرده است.

آقای بروک می‌گوید که گفت‌وگوها چند روز ادامه داشته است.

وزیر کشور استرالیا می‌گوید: «آن‌ها می‌خواهند روشن کنند که فعال سیاسی نیستند. آن‌ها ورزشکارانی هستند که فقط می‌خواهند در امنیت باشند.»

آقای بروک به سایر اعضای تیم هم گفت که اگر بخواهند این فرصت برای آنها هم وجود دارد: «به دیگر اعضای تیم هم می‌گویم که همین فرصت برای آن‌ها وجود دارد. استرالیا تیم فوتبال زنان ایران را در قلب خود جای داده است. این زنان در استرالیا بسیار محبوب هستند.»

تیم ملی فوتبال زنان در جام ملت‌های آسیا در استرالیا، در مسابقه اولش از همخوانی سرود ملی سرباز زد که با تهدید تندروها در ایران روبه‌رو شد. در دو مسابقه بعدی، بازیکنان هم سرود جمهوری اسلامی را خواندند و هم هنگام پخش آن، سلام نظامی دادند.

روز دوشنبه همچنین رئیس‌جمهور آمریکا در تروث سوشال نوشت: «استرالیا یک اشتباه وحشتناک انسانی مرتکب خواهد شد که اجازه می‌دهد تیم ملی فوتبال زنان ایران مجبور به بازگشت به ایران شوند که به احتمال زیاد در آنجا کشته خواهند شد. این کار را نکنید آقای نخست‌وزیر، به آن‌ها پناهندگی بدهید. اگر شما این کار را نکنید، ایالات متحده آن‌ها را خواهد پذیرفت.»

آقای ترامپ حدود دو ساعت بعد در همین شبکه اجتماعی نوشت: «من همین حالا با آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر استرالیا، درباره تیم ملی فوتبال زنان ایران صحبت کردم. او کاملا پیگیر موضوع است! به وضعیت پنج نفر از آن‌ها رسیدگی شده و بقیه هم در راه هستند.»

«با این حال، بعضی از آن‌ها فکر می‌کنند که باید برگردند، چون نگران امنیت خانواده‌هایشان هستند و می‌ترسند در صورت بازنگشتن، اعضای خانواده‌شان تهدید شوند. در هر صورت، نخست‌وزیر در مدیریت این موقعیت حساس، بسیار خوب عمل می‌کند.»

فدراسیون فوتبال ایران در پیامی خطاب به فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، حرف‌‌های دونالد ترامپ را «اظهارات مداخله‌آمیز مستقیم سیاسی رئیس جمهور آمریکا … و دخالت عیان سیاست در امور فوتبال» توصیف کرده و از فیفا خواسته است در فاصله ۹۴ روز به شروع جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶، از «بروز نابه‌سامانی‌های هر چه بیشتر در این فستیوال بزرگ» جلوگیری کند.

پیش‌تر، دفتر رسانه‌ای شاهزاده رضا پهلوی اعلام کرده بود که پنج بازیکن تیم ملی فوتبال زنان ایران موفق شده‌اند اردوی تیم را ترک کنند تا به استرالیا پناهنده شوند.

این در حالی است که مسئولان فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران می‌گویند که این پنج بازیکن مخفیانه به همراه پلیس هتل محل اقامت تیم را ترک کرده‌اند.

فریده شجاعی، نایب‌رئیس زنان فدراسیون، به رسانه‌های داخل ایران گفته است: «همه ما در لابی بودیم و فکر می‌کنم این افراد از در پشتی هتل با پلیس خارج شده‌اند. ما با سفارت، فدراسیون فوتبال، وزارت امور خارجه و هر جایی که ممکن باشد ارتباط گرفته‌ایم تا ببینیم چه می‌شود. حتی با خانواده‌های این پنج بازیکن هم صحبت کرده‌ایم‌.»

تیم ملی فوتبال زنان در جام ملت‌های آسیا در استرالیا، در مسابقه اولش از همخوانی سرود ملی سرباز زد که با تهدید تندروها در ایران روبه‌رو شد. در دو مسابقه بعدی، بازیکنان هم سرود جمهوری اسلامی را خواندند و هم هنگام پخش آن، سلام نظامی دادند.

یکشنبه‌شب، پس از آخرین بازی ایران که با باخت دو بر صفر به فیلیپین و حذف از مسابقات همراه شد، صدها هوادار اتوبوس تیم را هنگام خروج از ورزشگاه در گلد کوست با شعارهای «دختران ما را نجات دهید» محاصره کردند.

به گفته خبرنگاران بی‌بی‌سی در استرالیا روز دوشنبه (۱۸ اسفند/۹ مارس) اتفاقاتی در هتل تیم رخ داده است؛ زمانی که چندین بازیکن پس از گفت‌وگو با فعالان همراه با آن‌ها لابی را ترک کردند.

کمی پس از خروج، گروه دوم، شامل یک مترجم و سرمربی که سراسیمه به نظر می‌رسیدند، وارد شدند و پیش از بازگشت به اتاق‌هایشان، با عجله مشغول جست‌وجو در هتل شدند.

پیشتر کریگ فاستر، کاپیتان پیشین تیم ملی مردان استرالیا و فعال حقوق بشر، گفته بود که «نگرانی‌های بسیار منطقی و جدی بابت امنیت آن‌ها» وجود دارد.

او به بی‌بی‌سی گفت: «وقتی تیمی در مسابقات زیر نظارت فیفا، خواه کنفدراسیون فوتبال آسیا یا هر کنفدراسیون دیگری شرکت می‌کند، باید حق امنیت و حمایت بیرونی برای بیان هرگونه نگرانی درباره امنیت فعلی یا آینده خود را داشته باشد.»

به دنبال نخواندن سرود در بازی اول، هنگامی که در بازی دوم مقابل استرالیا اعضای تیم با دادن سلام نظامی، سرود جمهوری اسلامی را خواندند، نگرانی‌ها در مورد فشار امنیتی بر آن‌ها و خانواده‌هایشان بالا گرفت.

دنیز توپچی، هوادار فوتبال، که برای حمایت از تیم در بازی آخر سفر کرده بود، درباره تصمیم برای نخواندن سرود در بازی اول گفت: «راستش را بخواهید انتظارش را نداشتیم، چون می‌دانیم انجام این کار چقدر بزرگ و جدی است. ما به آن‌ها افتخار می‌کنیم.»

توپچی از صدها ایرانی استرالیا بود که یکشنبه در سکوها حضور داشت. آن‌ها در طول پخش سرود جمهوری اسلامی، هو کردند و سوت کشیدند.

در اواسط نیمه اول، بسیاری تماشاگران ایرانی پرچم شیر و خورشید را به نمایش گذاشتند در حالیکه روی تابلوهای بیرون ورزشگاه نوشته شده بود فقط پرچم رسمی جمهوری اسلامی ایران در داخل ورزشگاه قابل نمایش است.

با اینکه هواداران با اشتیاق از بازیکنان حمایت می‌کردند، تعامل بسیار کمی میان آن‌ها و تیم در طول مسابقه شکل گرفت. اما یک لحظه متفاوت هنگامی بود که بازیکنی که در کنار زمین درمان می‌شد، برای سکوها بوسه فرستاد و با واکنش پرشور هواداران روبه‌رو شد.

پس از پایان بازی در حالی که تیم فیلیپین در پایان مسابقه برای تشکر از هوادارانش صف کشید، ایرانی‌ها به‌سرعت زمین را ترک کردند.

ناز صفوی که در هر سه بازی تیم به ورزشگاه رفت، گفت: «آن‌ها نمی‌توانند آزادانه صحبت کنند. چون تهدید شده‌اند. ما اینجا هستیم تا به آن‌ها نشان دهیم که کاملا ازشان حمایت می‌کنیم.»

با افزایش نگرانی‌ها درباره نحوه برخورد با بازیکنان پس از بازگشت به ایران، تلاش‌هایی برای حمایت از این زنان در دریافت پناهندگی استرالیا، در صورت تمایل خودشان، در جریان است.

فاستر که نقشی مهم در کمک به فرار تیم ملی زنان افغانستان از دست طالبان در سال ۲۰۲۱ داشت، گفت: «مدیران تیم ایران، آن‌ها را در هتل گروگان گرفته‌اند و فرصت گفت‌وگو با اعضای جامعه، دوستان، خانواده یا هر شبکه حمایتی، اعم از وکیل یا دیگران، سلب شده است.»

در کنفرانس خبری پس از بازی یکشنبه، مرضیه جعفری، سرمربی ایران، گفت: «مشتاقانه منتظر بازگشت هستیم. من شخصا دوست دارم هرچه زودتر به کشورم برگردم و در کنار هم‌وطنان و خانواده‌ام باشم.»

دولت استرالیا هم وارد این بحث شده است.

پنی وانگ، وزیر خارجه استرالیا، پیش از بازی یکشنبه به ای‌بی‌سی گفت: «ما در کنار مردان و زنان ایران، و به‌ویژه زنان و دختران ایران ایستاده‌ایم. این رژیمی است که آشکارا به شکلی بی‌رحمانه مردمش را سرکوب کرده است.»

یکشنبه‌شب هنگام خروج اتوبوس بازیکنان از ورزشگاه، بنرهایی با مضمون «در استرالیا در امان بمانید. با پلیس صحبت کنید» و «اگر خانه شما امن نیست، خانه من هست» دیده می‌شد. بعضی از هواداران از این هم فراتر رفتند و با عبور از موانع پلیس تلاش کردند که مسیر حرکت اتوبوس تیم را در جاده‌های باریک اطراف ورزشگاه مسدود کنند.

بازیکنان در داخل خودرو نشسته بودند و صحنه‌های پرالتهاب بیرون در زیر باران را تماشا می‌کردند. بعضی در حال فیلم‌برداری با گوشی‌هایشان از پشت پنجره دیده می‌شدند. لبخندها و دست‌تکان‌دادن‌هایی وجود داشت اما چهره‌ها جدی هم بودند. دست‌کم یکی از سرنشینان در حال کشیدن پرده‌های پنجره اتوبوس دیده شد.

در نهایت، اتوبوس راه خود را به جاده اصلی و به سمت هتل تیم که در فاصله ۱۵ دقیقه‌ای بود باز کرد و چندین هوادار را با چشمان گریان جا گذاشت.

روز دوشنبه، تدابیر امنیتی شدیدی در این اقامتگاه پنج‌ستاره برقرار بود؛ پلیس فدرال بیرون از پذیرش مستقر شده بود و اثری از تیم نبود، هرچند برخی از اعضای هیئت اعزامی ایران در فضاهای عمومی هتل نشسته بودند.

هنوز مشخص نیست که باقیمانده بازیکنان چه زمانی هتل را ترک می‌کنند و به کجا می‌روند: به اقامتگاهی دیگر، بازگشت به ایران یا به کشوری ثالث.

ملیکا جهانیان از هواداران ایرانی حاضر در ورزشگاه گفت: «ما آنها را تشویق می‌کنیم و امیدواریم اینجا بمانند اما در عین حال می‌دانیم که جان خانواده‌هایشان در خطر است. هر تصمیمی که بگیرند، تصمیم سختی خواهد بود، بنابراین دولت استرالیا باید از آن‌ها حمایت کند.»