Duw yn drosgynnol, yn dragwyddol, yn drugarog ac yn farnwr
Mae Iddewon yn credu bod Duw yn drosgynnol. Dyma’r gred nad yw Duw’n rhan o’r byd rydym ni’n ei adnabod ac na ellir ei amgyffred yn llawn gan fodau dynol. Mae hyn oherwydd ei fod uwchlaw a thu hwnt i’r pethau daearol y gwyddom ni amdanynt.
Oherwydd nid fy meddyliau i yw eich meddyliau chwi, ac nid eich ffyrdd chwi yw fy ffyrdd i,” medd yr Arglwydd.
Duw yn dragwyddol
Mae Iddewon yn credu bod Duw yn dragwyddol. Mae hyn yn golygu ei fod wedi bodoli erioed ac y bydd yn bodoli hyd byth. Nid yw wedi’i gyfyngu, fel bodau dynol, gan amser a gofod.
Duw yn drugarog
Mae’r syniad o Dduw trugarog yn cyfeirio at y gred na fydd Duw bob amser yn cosbi pobl sydd wedi tramgwyddo. Yn wahanol i agwedd rhai pobl heddiw sydd efallai’n credu y dylai tramgwyddwyr “gael eu haeddiant”, mae bod yn drugarog yn golygu dangos mwy o ddealltwriaeth. Mae Iddewon yn credu bod Duw yn maddau, ac er ei fod yn gwybod am y pechodau y mae pobl wedi’u cyflawni, nid yw bob amser yn eu cosbi o ganlyniad.
Duw yn farnwr
Pan fydd Iddewon yn disgrifio Duw fel barnwr maen nhw’n cyfeirio at y gred fod Duw yn gyfrifol am y tri isod:
- cosbi
- gwobrwyo
- maddau
Maen nhw’n credu y bydd Duw’n cosbi neu’n gwobrwyo ei bobl yn dibynnu ar eu gweithredoedd yn ystod eu hamser ar y Ddaear. Pan fydd Iddewon yn cyflawni gweithredoedd a all gael eu hystyried yn ddrwg, byddant yn gofyn am faddeuant Duw, gan eu bod yn credu bod gan Dduw natur faddeugar.
Mae Iddewon yn credu bod Duw yn barnu bodau dynol bob ennyd o bob dydd a’i fod yn ystyried y modd y mae pobl yn trin ei gilydd. Gan wybod hyn, bydd Iddewon yn ymdrechu i weithredu mewn ffordd ddaionus, garedig tuag at ei gilydd a gwneud troeon da ac ufuddhau i’r mitzvahGorchymyn neu weithred dda. Y ffurf luosog yw mitzvot..
Deddfwr
Mae llawer o Iddewon yn credu bod Duw wedi rhoi deddfau y mae’n rhaid i Iddewon ufuddhau iddynt, a bod y rhain i’w cael yn y TenakhY casgliad o 24 llyfr y Beibl Iddewig. Ceir tair adran: Torah, Nevi'im a Ketuvim (TeNaKh).. Mae Duw’n mynnu bod Iddewon yn dilyn ei orchmynion ac yn dangos eu gwerthfawrogiad iddo yn weledol.
Credant fod AbrahamMae'n cael ei ystyried fel tad Cristnogion, Iddewon a Mwslimiaid. Adroddir ei stori yn llyfr Genesis yn y Beibl, a hefyd yn y Qur'an, lle mae'n cael ei alw yn Ibrahim., NoaPatriarch Hebreaidd a achubodd y ddynoliaeth drwy adeiladu arch pan ddigwyddodd dilyw enfawr. Mae'r Qur'an yn rhestru Noa ymhlith proffwydi Duw. a MosesY dyn a gafodd ei ddewis gan Dduw i achub yr Iddewon rhag caethwasiaeth a mynd â nhw i wlad yr addewid. Yn y Qur'an, negesydd a gafodd ei ddewis gan Dduw i roi datguddiad y Torah i'r Israeliaid yw Moses. wedi gwneud cyfamodCytundeb neu addewid. gyda Duw. Fel rhan o’r trefniadau arbennig hyn, byddai Duw’n dysgu pobl sut i fyw. Ochr arall y cyfamod oedd y byddai Iddewon yn addoli un Duw yn unig ac yn ufuddhau i’w gorchymynCyfraith neu gyfarwyddyd gan Dduw.. Mitzvot yw’r enw ar y gorchmynion hyn.
Question
Eglura'r credoau Iddewig am Dduw.
Theistiaid yw’r Iddewon, sy’n golygu eu bod yn credu yn Nuw. Maen nhw’n credu hefyd mai dim ond un Duw sydd. Undduwiaeth yw’r term am gred mewn un Duw. Mae Iddewon yn credu mai Duw greodd y byd a phob peth ynddo. Maen nhw’n credu hyn oherwydd mae wedi’i ysgrifennu yn llyfr Genesis. Mae Iddewon yn credu hefyd fod Duw yn hollbresennol, sy’n golygu ei fod ym mhob man. Maen nhw’n credu ei fod yn hollalluog, sy’n golygu ei fod yn gallu gwneud popeth, a hefyd ei fod yn hollgariadus. Mae Iddewon yn credu bod Duw yn drosgynnol, sef y syniad ei fod y tu allan i ddealltwriaeth ddynol. Maen nhw’n credu hefyd ei fod yn drugarog, hynny yw, fod ganddo natur faddeugar ac y gwnaiff farnu bodau dynol ar sail eu gweithredoedd yn ystod eu hoes.