عبدالرحیم موسوی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح که بود؟

سرلشکر عبدالرحیم موسوی، متولد ۱۳۳۸ در قم، از چهره‌های باسابقه ارتش جمهوری اسلامی است. انتصاب او به ریاست ستاد کل نیروهای مسلح، نقطه عطفی در ساختار فرماندهی نظامی ایران بود، چرا که برای نخستین بار این جایگاه که پیش از این همواره در اختیار فرماندهان سپاه بود، به یک فرمانده ارتش واگذار شد.

به گفته کارشناسان هر چند این تغییر می‌تواند نشانه‌ای از بازتعریف نقش ارتش در ساختار نظامی ایران باشد،‌ اما در شرایط فعلی و با کشته شدن تعداد قابل توجهی از بلندپایه‌ترین فرماندهان سپاه، چنین انتصابی ممکن است از روی ناگزیری انجام شده باشد.

عبدالرحیم موسوی سال ۱۳۵۸ وارد ارتش شد و تحصیلات خود را در دانشگاه افسری نیروی زمینی آغاز کرد. او دارای دکترای مدیریت دفاعی از دانشگاه عالی دفاع ملی است. در دوران جنگ ایران و عراق، در رسته توپخانه ارتش در جبهه‌های غرب (کردستان) و جنوب غربی (خوزستان) حضور داشت و در عملیات‌های والفجر ۴ و ۹، بیت‌المقدس ۵، قادر و نصر شرکت کرد. او حضور چشمگیری در جنگ ایران و عراق داشته و «جانباز جنگی» محسوب می‌شود.

پس از پایان جنگ ایران و عراق، موسوی به سرعت در ساختار ارتش ارتقاء یافت. او در سال‌های ابتدایی ریاست دانشگاه افسری امام علی، فرماندهی قرارگاه شمال شرق نزاجا، و معاونت‌های آموزش و طرح و برنامه نیروی زمینی را بر عهده داشت.

بین سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ رئیس ستاد مشترک ارتش بود و بعد از آن تا ۱۳۹۵ در مقام جانشین فرمانده کل ارتش خدمت کرد. تا سال ۱۳۹۶ جانشینی رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح را بر عهده داشت و در آن سال با ارتقاء به درجه سرلشکری، به فرماندهی کل ارتش منصوب شد و هشت سال در این سمت باقی ماند.

او در طول جنگ ایران و عراق به عنوان یکی از اعضای ارتش در رسته توپخانه حضور داشت. از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ ریاست ستاد مشترک ارتش را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۵ به عنوان جانشین فرمانده کل ارتش فعالیت می‌کرد.

عبدالرحیم موسوی از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ جانشین رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح بود و از سال ۱۳۹۶ تا ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ فرماندهی کل ارتش جمهوری اسلامی را بر عهده داشت.

او در مصاحبه‌ای تلویزیونی درباره زندگی شخصی خود گفت که پدرش کارگاه ریسندگی داشته و او از شش سالگی در آنجا کار کرده است. در ۲۳ سالگی ازدواج کرده و دو فرزند پسر دارد. او در این مصاحبه گفت که مدرک داوری فوتبال و تجربه مربی‌گری دارد، و به دلیل «استرس شدید» نمی‌تواند بازی‌های تیم ملی فوتبال را تماشا کند.

او در ابتدای دوره فرماندهی‌اش در ارتش گفته بود که «آرمان و آرزویم امروز محو و نابودی رژیم صهیونیستی» است. او جانشین محمد باقری شد که در حمله اسرائیل در خرداد ۱۴۰۴ کشته شد.